08 Sty Telefon w rękach dziecka, czyli jak odpowiedzieć na pytanie „czy zasłużyłam na telefon”

Jest jedno pytanie, na które wzdrygałam się, kiedy padało z ust Małej. Kiedy słyszymy od dziecka „Mamo, czy zasłużyłam na telefon?”, można odpowiedzieć na wiele sposobów:

• „Tak” lub „Nie” – krótko, bez wnikania w szczegóły, dorosły komunikuje dziecku swoją decyzję. Dziecko nie wie, co na nią wpływa, a nabiera przeświadczenia, że to osoba z zewnątrz może ocenić, czy coś mu się należy czy nie, czy na coś zasłużyło czy nie. (surowość)

• „Oczywiście, skarbie, że tak. Gwiazdkę z nieba ściągnąłbym dla Ciebie” – to odpowiedź na pytanie retoryczne. Niezależnie od tego, co dziecko będzie chciało, zawsze to otrzyma. Dziecko oczekuje, że jego życzenia będą zawsze spełniane (pobłażliwość)

• „Zastanówmy się nad tym, jak posługiwać się telefonem, kiedy i do czego jest potrzebny” – taka odpowiedź stwarza okazję, żeby dziecko mogło przemyśleć, czy potrafiłoby zadbać o telefon i używać go zgodnie z przeznaczeniem, a potem wspólnie podjąć decyzję, czy to już jest ten moment, żeby zaopatrzyć dziecko w telefon (pozytywna dyscyplina).

Można odwołać się do wcześniejszych doświadczeń, w których dziecko wykazało się dbałością o posiadane przedmioty, np. „mam nową grę Monopoly i dbam o to, żeby nie zniszczył się. Nie zostawiam pudełka na podłodze, żeby nikt nie nadepnął. Po skończonej grze chowam wszystkie pionki i karty do pudełka, żeby nie zginęły.”

Warto z dzieckiem odwołać się do doświadczeń, w których ważny był czas i umowy, co pozwoli uświadomić dziecku, że uczy się kontrolować czas i respektować ustalenia, np. „umówiłyśmy się, że będę grać na komputerze przez 15 minut do 12:30, a potem poskładam ubrania, to przypilnowałam czasu i o 12:30 przestałam grać” albo „jak mam obejrzeć jedną bajkę, to jak się skończy, to wyłączam komputer.”.

Decyzja o posiadaniu telefonu przez 8-latkę dla mnie była trudna. Bardzo trudna. Przez dwa i pół roku słuchałam próśb „mamo, dlaczego nie mogę mieć swojego telefonu”, „wszyscy mają już telefon oprócz Tosi, Barka, Zuzi….”, „do czego jest mi potrzebny? – do grania i do robienia zdjęć”. Święty w ostatniej chwili poprzedzonej mękami przemyśleń przyniósł pod choinkę telefon. Wymarzone urządzenie wzbudziło mnóstwo ekscytacji. Pierwszego wieczoru Mała sprawdzała funkcje, ustawiała tapety, dzwonki, blokadę ekranu, uzupełniała listę kontaktów o numery do koleżanek, babć, dziadków i cioć – jednym słowem bezgranicznie cieszyła się z posiadania telefonu. Telefon i dziecko to poważna sprawa, dlatego drugiego dnia Mała miała za zadanie poszukać w Internecie savoir vivre korzystania z telefonu komórkowego i wypisać zasady na kartce. Trzeciego dnia usiadłyśmy w pokoju, odłożyłyśmy telefony na bok i wspólnie ustaliłyśmy zasady korzystania z telefonu przez Małą.

Oto spis naszych 10 reguł korzystania z telefonu komórkowego przez Małą:

1. Czas korzystania z telefonu:
   a. Od poniedziałku do piątku – smsy i telefony od godziny 16:00 do 20:30, ewentualnie od 15, jeśli nie będzie koła;
   b. W soboty – smsy i telefony od godziny 10:00 do 20:00;
   c. W niedzielę – smsy i telefony od godz. 13:00 do 20:00 tylko w wyjątkowych sytuacjach;
   d. W święta – ewentualnie piszemy i dzwonimy do rodziny; innych nie niepokoimy.
   e. Czas na gry i zabawy – 30 minut dziennie, po odrobieniu lekcji i spakowaniu tornistra.
2. Nie musimy odbierać telefonu, jeśli jesteśmy czymś zajęci, jemy albo z kimś rozmawiamy. Możemy później oddzwonić.
3. W czasie lekcji, w kinie, teatrze, kościele, tramwaju, autobusie wyłączamy dźwięk i wyciszony telefon chowamy, żeby nie przeszkadzał nam ani nikomu.
4. Dzwonimy tylko w jakiejś potrzebie. Nie dzwonimy bez potrzeby.
5. Gdy jesteśmy w łazience lub jemy posiłek, telefon odpoczywa.
6. Przedstawiamy się, gdy do kogoś dzwonimy. o słuchawki mówimy głośno i wyraźnie.
7. Gdy ktoś nie odbiera, to rozłączamy się po 5 sygnale (pi,pi,pi,pi,pi).
8. Kiedy rozmawiamy przez telefon, nie robimy w tym czasie innych rzeczy.
9. Piszemy smsy bez błędów.
10. Gry i aplikacje instalujemy wyłącznie po uzgodnieniu z rodzicami.

Warto ustalić, czy dziecko ma telefon cały czas przy sobie, czy zostawia w domu albo w depozycie u nauczyciela. Od indywidualnej oceny sytuacji będzie zależeć to, czy dziecko zabiera telefon do szkoły codziennie, czy tylko w wybrane dni albo wcale. Można na przykład ustalić, że jeśli w danym dniu jest wyjazd ze szkoły na basen, telefon odpoczywa w domu, a gdy są po lekcjach zajęcia dodatkowe, które mogą zostać odwołane, telefon jest w tornistrze.

A jakie są Wasze zasady korzystania z telefonu? Czy macie wspólne uzgodnienia z dziećmi?